آن سبو بشکست به قلم مریم جاری
پارت هفده :
صبح قبل از هشدار گوشی‌اش بیدار شد.
به لطف روزهای کوتاه آذر، هنوز کمی تا طلوع آفتاب مانده بود. نماز خواند و شکلات تلخی در دهان گذاشت و از سوییت بیرون زد.
بی‌توجه به زمان شماره‌ی ناصر را گرفت و همین که صدای خواب‌آلود او در گوشش پیچید، طلبکارانه گفت:
ـ هیچ معلومه تو کجایی؟!... مگه قرار نبود دیروز بیای سر کار؟
ناصر خمیازه‌ای کشید و کمی که از گیجی خواب بیرون آمد، گفت:
ـ
لطفا صبر کنید...
میم
1این بشر خود دردسره،کار رو مجبور بودی دیگه ماشین چرا میدی دستش 😮